Narodziny koloru
Ten sam rodowód.
Inna skórka.
Pinot Gris nie powstał w wyniku zaplanowanego krzyżowania. Jest naturalną, szarą mutacją Pinot Noir — bliską mu genetycznie, ale odmienną w barwie dojrzałych owoców.
Choć jego jagody przybierają odcienie perłowej szarości, różu, miedzi i niebieskawej czerwieni, odmiana zaliczana jest do szczepów białych. Ta nieoczywistość stała się jej najbardziej rozpoznawalnym podpisem.
Paszport szczepu
Tożsamość zapisana
w sześciu punktach.
- Pochodzenie
- Burgundia, Francja
- Tożsamość
- Szara mutacja Pinot Noir
- Typ
- Biały szczep Vitis vinifera
- Numer VIVC
- 9275
- Dojrzewanie
- Wczesne
- Synonimy
- Pinot Grigio · Grauburgunder · Ruländer
Rodzina Pinot
Burgundzki cień.
Miedziane światło.
Zmiana dotyczy przede wszystkim pigmentu skórki. Pod powierzchnią Pinot Gris zachowuje rodzinne podobieństwo do Pinot Noir: niewielkie grona, drobne jagody i wyraźną wrażliwość na miejsce.

Anatomia odmiany
Mała kiść.
Pełne spektrum.
Pinot Gris tworzy małe lub bardzo małe, zwarte grona. Drobne jagody mają cienką skórkę, która w dojrzałości przechodzi od szarości i przygaszonego różu po miedź oraz niebieskawą czerwień.
Charakter uprawy
Dojrzałość wymaga
dobrego światła.
Osiąga dojrzałość wcześnie, zachowując charakterystyczne ciepło owocu i pełnię.
Niewielkie, zwarte grona składają się z drobnych owoców o cienkiej skórce.
Łatwo buduje dojrzałość i pełnię, przy kwasowości od niskiej do umiarkowanej.
Dobrze odpowiada na głębokie, suche i nasłonecznione stanowiska z udziałem wapienia.
Spektrum aromatyczne
Miękkość owocu.
Światło przypraw.
Pinot Gris potrafi być pełny i aromatyczny, a jednocześnie zachować elegancję. W kieliszku łączy dojrzały sad, kwiatową delikatność i dyskretny, korzenny cień.
Pinot Gris w Talasce
Burgundzka odmiana.
Melsztyńskie światło.
Południowa i południowo-zachodnia ekspozycja melsztyńskiego stoku daje Pinot Gris światło potrzebne do spokojnego dojrzewania. Gliniasto-wapienne podłoże i przewiew Doliny Dunajca odpowiadają jego upodobaniu do dobrze eksponowanych, raczej suchych stanowisk.
Źródła botaniczne
Opis przygotowano na podstawie dokumentacji Julius Kühn-Institut, bazy VIVC oraz katalogu odmian Plantgrape prowadzonego przez INRAE, IFV i Institut Agro Montpellier.
Następny rozdział